2. “İşler, işlerin nasıl yürüdüğünden en iyi şekilde yararlananlar için en iyi sonucu verir.”
– John Wooden

3. “Cesaret baskı altında zarafettir.” – Ernest Hemingway

4. “Her zamanki gibi riske girmeye istekli değilseniz, olağan için uzlaşmanız gerekecek.”
– Jim Rohn

5. “Dünden öğren, bugün için yaşa, yarın için umut et. Önemli olan soru sormayı bırakmamak.” – Albert Einstein

6. “Bir fikir bul. Bir fikri hayatının ideali yap, onu düşün, onunla ilgili hayal kur, bu fikir üzerinde yaşa. Beyin, kaslar, sinirler, vücudunuzun her parçası bu fikirle dolu olsun ve sadece diğer tüm fikirleri yalnız bırak. Bu başarıya giden yoldur. ” – Swami Vivekananda

7. “Bazen kendinizi başkalarının gözünden görene kadar kendinizi net göremezsiniz.” – Ellen DeGeneres

8. “Onları takip etme cesaretimiz varsa, tüm hayallerimiz gerçekleşebilir.”
– Walt Disney

9. “Durmadığınız sürece ne kadar yavaş gittiğiniz önemli değil.”
– Konfüçyüs

10. “Başarı, başarısızlıktan başarısızlığa, coşku kaybı olmadan yürümektir.”
– Winston Churchill

11. “Birisi bugün gölgede oturuyor, çünkü birisi uzun zaman önce bir ağaç dikmiş.” – Warren Buffett

12. “Başarılı bir insanı her gördüğünüzde, yalnızca onu halka açık tarafını görürsünüz, onları başarıya ulaştıran özel fedakarlıklarını görmezsiniz.” – Vaibhav Şah

13. “Ağlama çünkü bitti, gülümse çünkü oldu.” – Dr. Seuss

14. “Başarı? Bu kelimenin ne anlama geldiğini bilmiyorum. Mutluyum. Ama başarı, bu, birinin gözünde başarının ne anlama geldiğine dayanıyor. Benim için başarı iç barıştır. Benim için iyi bir gündür.” – Denzel Washington

15. “Sadece bir kez yaşarsınız, ama doğru yaparsanız, bir kez yeter.” – Mae West

16. “Fırsatlar olmaz. Siz onları yaratırsınız.” – Chris Grosser

17. “Umudu seçtikten sonra her şey mümkündür.” – Christopher Reeve

18. “Başarılı bir insan olmaya çalışmayın, daha ziyade değerli bir insan olmaya çalışın.” – Albert Einstein

19. “Hiçbir yerde özgürlüğe kolay bir yürüyüş yoktur ve çoğumuz, arzularımızın dağına ulaşmadan ölüm gölgesinin vadisinden tekrar tekrar geçmek zorunda kalacağız.” – Nelson Mandela

20. “Hayatta kalan türler; ne en güçlülerdir ne de en akıllılardır. Değişime en duyarlı olanıdır.” – Charles Darwin

21. “Dünyadaki en iyi ve en güzel şeyler görülemez, hatta dokunulmaz. Kalp ile hissedilmeleri gerekir.” – Helen Keller

22. “Büyük akıllar fikirleri tartışır; ortalama akıllar olayları tartışır; küçük akıllar insanları tartışır.” – Eleanor Roosevelt

23. “Yarın ölecekmiş gibi yaşa. Sonsuza dek yaşayacakmış gibi öğren.” – Mahatma Gandhi

24. “En iyi intikam, büyük başarıdır.” – Frank Sinatra

25. “Kazanma ve kaybetme arasındaki fark çoğunlukla vazgeçmemektir.”
– Walt Disney

26. “Başarısız olmadım. Sadece işe yaramayacak 10.000 yol buldum.” – Thomas Edison

27. “Hayal kurmayı bıraktığınızda yaşamayı bırakıyorsunuz.” – Malcolm Forbes

28. “Başarılı bir adam, başkalarının ona fırlattığı tuğlalarla sağlam bir temel oluşturabilen kişidir.” – David Brinkley

29. “Yemine gerek görmeyecek kadar sözlerine sadık ol.” – Dale Carnegie

30. “Hiç kimse rızanız olmadan sizi daha kötü hissettiremez.” – Eleanor Roosevelt

31. “Başarısızlık, mükemmelliğe doğru bir başka adımdır.” – Oprah Winfrey

32. “Herkes tarih yapabilir ancak sadece büyük bir adam tarih yazabilir.” – Oscar Wilde

33. “İnatçı değilseniz, deneylerden çok erken vazgeçeceksiniz. Ve eğer esnek değilseniz, başınızı duvara çarpacaksınız ve çözmeye çalıştığınız soruna farklı bir çözüm bulamayacaksınız. ” – Jeff Bezos

34. “Cehennemden geçiyorsanız, devam edin.” – Winston Churchill

35. “Yeri doldurulamaz olmak için her zaman farklı olmak gerekir.” – Coco Chanel

36. “Bize acı denemeler olarak görünen şey genellikle kılık değiştirmiş nimetlerdir.” – Oscar Wilde

37. “Çiçeğin dikeni var diye üzüleceğimize, dikenin çiçeği var diye sevinelim.” – Goethe

38. “Delilik ve deha arasındaki mesafe sadece başarı ile ölçülür.”
– Bruce Feirstein

39. “Gök kuşağını istiyorsan yağmura katlanmak zorundasın.”
– Dolly Parton

40. “Bana göre iş, takım elbise giymek veya hissedarları memnun etmekle ilgili değil. Kendinize, fikirlerinize ve temel konulara odaklanmakla ilgili.” – Richard Branson

41. “Ne kadar uzun yaşarsam, hayat o kadar güzel olur.” – Frank Lloyd Wright

42. “Mutluluk, takip edildiğinde daima kavramanızın ötesinde olan, ancak sessizce oturduğunuzda size ışık tutabilecek bir kelebektir.” – Nathaniel Hawthorne

43. “Sana yapılan haksızlıkları toza, iyilikleri mermere yaz.” – B. Franklin

44. “Basitçe açıklayamıyorsanız, yeterince iyi anlamıyorsunuzdur.”
– Albert Einstein

45. “Herkesi memnun edemezsiniz ve herkesi sizin gibi yapamazsınız.” – Katie Couric

46. ​​”Bu dünyada bir fark yaratamayacağınızı söyleyecek iki tür insan var: denemekten korkanlar ve sizin başarmanızdan korkanlar.”
– Ray Goforth

47. “Her insanın sınırlı sayıda kalp atışına sahip olduğuna inanıyorum. Hiçbirini boşa harcamayı düşünmüyorum.” – Neil Armstrong

48. “Bulunduğunuz yerden başlayın. Sahip olduklarınızı kullanın. Yapabileceklerinizi yapın.” – Arthur Ashe

49. “Kendinizi sınırlamayın. Birçok insan kendilerini yapabileceklerini düşündükleriyle sınırlar. Zihninizin izin verdiği ölçüde gidebilirsiniz. Unutmayın, inandığınızı başarabilirsiniz.” – Mary Kay Ash

50. “İnsanlar ‘şimdiye kadar oynadığın en iyi rol nedir?’ diye sorar. Cevabım: ‘Bir sonraki’dir.” – Kevin Kline

51. “Hayatınızdaki en önemli iki gün, doğduğunuz ve nedenini bulacağınız gündür.” – Mark Twain

52. “Ne kadar çok çalışırsam o kadar şansım olduğunu görüyorum.” – Thomas Jefferson

53. “Doğru yapmaya cesaret etmek, yanlış yapmaktan korkmaktan daha fazla cesaret gerektirir.”
– Abraham Lincoln

54. “Başarı, her gün giriş ve çıkış olarak tekrarlanan küçük çabaların toplamıdır.”
– Robert Collier

55. “Yaşlandıkça biri kendinize, diğeri başkalarına yardım etmek için iki eliniz olduğunu keşfedeceksiniz.” – Audrey Hepburn

56. “Eğer mükemmellik elde etmek istiyorsanız, bugün oraya ulaşabilirsiniz. Bu saniye itibariyle, mükemmel olandan daha az çalışmayı bırakın.” – Thomas J.Watson

57. “Hareketleriniz başkalarına daha fazla hayal kurmaları, daha fazla bilgi edinmeleri, daha fazlasını yapmaları ve daha fazla olmaları için ilham veriyorsa, bir lidersiniz.” – John Quincy Adams

58. “Tüm ilerlemeler konfor bölgesinin dışında gerçekleşir.” – Michael John Bobak

59. “Menfaat karşılığı yapılan iyilik, iyilik değildir. İyilik, sebep ve netice zincirinin dışındadır.” – Tolstoy

60. “Sadece başarılı olmak istiyorsanız başarılı olabilirsiniz; ancak başarısızlığa aldırmazsanız başarısız olabilirsiniz.” – Philippos

61. “Bir rüya sihirle gerçeklik haline gelmez; ter, kararlılık ve sıkı çalışma gerektirir.” – Colin Powell

62. “Yapılmış küçük işler, planlanmış büyük işlerden çok daha iyidir.” – Peter Marshall

63. “En büyük risk herhangi bir risk almamak … Gerçekten hızlı bir şekilde değişen bir dünyada, başarısızlığı garanti edilen tek strateji risk almamaktır.” – Mark Zuckerberg

64. “Çoğu zaman düşündüğümüz hale geliriz ve bu en garip sırdır.” – Earl Nightingale

65. “Her gün sizi korkutan bir şey yapın.” – Eleanor Roosevelt

66. “İşten önce başarının geldiği tek yer sözlüktedir.”
– Vidal Sassoon

67. “Mükemmel için iyi olandan vazgeçmekten korkma.” – John D. Rockefeller

68. “Akıllı olmak da bir şey değil, mühim olan o aklı yerinde kullanmaktır.” – Descartes

69. “İnsanlar başaklara benzerler, içleri boşken başları havadadır, içleri doldukça eğilirler.” – Montaigne

70. “Hiç kimse geri dönüp yepyeni bir başlangıç ​​yapmasa da, herkes bundan sonra başlayıp yepyeni bir son verebilir.” – Carl Bard

71. “Büyük bir başarıya coşku olmadan ulaşılamadı.” – Ralph Waldo Emerson

72. “Nankör insan, her şeyin fiyatını bilen fakat hiçbir şeyin değerini bilmeyen kimsedir.” – Oscar Wilde

73. “Yüzünüzü güneş ışığına tutun ve gölgeyi asla göremezsiniz.”
– Helen Keller

74. “Başarıya giden ilk adım, kendinizi ilk bulduğunuz çevreye esir olmayı reddettiğinizde atılır.” – Mark Caine

75. “Bazen kapanmakta olan bir kapıya o kadar uzun süre bakakalırız ki; açık olanı çok geç görürüz.” – Graham Bell

76. “Kimlik asla kaçamayacağınız bir hapishane, ama geçmişinizi kurtarmanın yolu ondan kaçmak değil, onu anlamaya çalışmak ve onu büyümek için bir temel olarak kullanmaktır.” – Jay-Z

77. “Her şeyi bildiğini sanma! Gerçekte çok bilgili olsan da kendine cahilim diyebilecek cesaretin olmalı.” – Ivan Pavlov

78. “Hayat merdivenlerini çıkarken, insanlara iyi davranalım. Çünkü inerken gene aynı insanlara rastlayacağız.” – Cenap Şahabettin

79. “Her zaman ilginizi çeken şeyi yaparsanız, en az bir kişi memnun olur.”
– Katharine Hepburn

80. “Dünya devleti ebedi değildir. Fani cihanda hiç kimse de ölümsüz değildir. İnsanların dünyada nefesleri sayılıdır ve ölümsüzlük kapısı kapalıdır.” – Fatih Sultan Mehmet

81. “İleriye veya geriye bakmaktan kaçınırım ve yukarı doğru bakmaya çalışırım.”
– Charlotte Bronte

82. “Bir insanın ruhuna doğruluk ekmek, kör doğmuş birine görme gücünü vermek kadar olanak dışı birşeydir.” – Platon

83. “Bir insanın görünüşte birtakım şeyleri özgürce seçtiğini sandığı şeyler, aslında yaşantısındaki deneyimleri tarafından zorunlu kılındığını anlamadan yaptığı seçimlerdir.” – Voltaire

84. “Hayal edebileceğiniz her şey gerçek.” – Pablo Picasso

85. “Başka birini ya da başka bir zamanı beklersek değişim olmaz. Beklediğimiz bizleriz. Aradığımız değişiklik biziz.”
– Barack Obama

86. “Kalıcı bir değişiklik yapmak istiyorsanız, sorunlarınızın boyutuna odaklanmayı bırakın ve kendi boyutunuza odaklanmaya başlayın!” – T. Harv Eker

87. “Başarılı insanlar başarısız insanların yapmak istemediklerini yaparlar. Daha kolay olmasını istemeyin, daha iyi olmayı dileyin.” – Jim Rohn

88. “Kuşlar gibi uçmayı, balıklar gibi yüzmeyi öğrendik, ancak çok basit bir sanatı unuttuk: Kardeşçe yaşamayı…” – Martin Luther King

89. “Biz kin gütmeyeceğiz ama asla yapılanları unutmayacağız ve her şey bittiğinde hatırlayacağımız şey düşmanlarımızın sözleri değil dostlarımızın sessizliği olacaktır.” – Aliya İzzetbegoviç

90. “Tarihte ilk kez dram olan bir olay, bir kez daha tekrarlanırsa komedi olur.” – Karl Marx

91. “Tarihten hiçbir şey öğrenilemeyeceğini, tarihten öğreniriz.” – Bernard Shaw

92. “Başarı asla hata yapmamaktan, aynı şeyi asla ikinci kez yapmaktan ibaret değildir.” – George Bernard Shaw

93. “Aynı nehirde iki kere yıkanılmaz.” – Herakleitos

94. “Gelecek yüzyıla baktığımızda, liderler başkalarını güçlendirenler olacaktır.” – Bill Gates

95. “Hiçbir zafere çiçekli yollardan gidilmez.” – La Fontaine

96. “Sevdiğini elde edemezsen, elde ettiğini sevmeye çalış.” – Corneille

97. “Hiçbir zaman çıktığın kapıyı hızla çarpma, geri dönmek isteyebilirsin.” – Don Herold

98. “İnsanın kırk yaşına kadar geçen yılları bir kitap, geri kalan yılları da o kitabın eleştirisidir.” – Arthur Schoppenhauer

99. “Başarılı olmak için, yolunuza çıkan tüm zorlukları kabul etmelisiniz. Sadece sevdiklerinizi kabul edemezsiniz.” – Mike Gafka

100. “Hayatın başarısızlıklarının çoğu, vazgeçtiklerinde başarıya ne kadar yakın olduklarını anlamayan insanlardır.” – Thomas A. Edison

[zombify_post]

Hart, çok net biyografilerle listedeki her insanın kariyerini ve etkisini anlatmıştır.  Derecelendirmesini açıklayarak, dünyanın en büyük dini, manevi ve siyasi liderleri, mucitleri, yazarları, filozofları, kaşifleri, sanatçıları ve yenilikçileri hakkındaki hayati gerçekleri bir araya getirerek tarihe yeni bir bakış açısı sunmuştur.　

Hart’ın seçimi bazılarını şaşırtabilir ve diğerleri tarafından sorgulanabilir.  Ne Hz. İsa ne de Marx, ama Hz. Muhammet insanlık tarihinin en etkili insanı olarak belirlenmiştir. 

1. Hz. Muhammet

2. Issac Newton

3. Hz. İsa

4. Buda

5. Konfüçyüs

6. Aziz Paul

7. Tsai Lun

8. Johann Gutenberg

9. Christopher Columbus

10. Albert Einstein

11.  Louis Pasteur

12.  Galileo Galilei

13. Aristoteles

14.  Öklid

15. Musa

16.  Charles Darwin

17.  Shih Huang Ti

18.  Ağustos Sezar

19.  Nicholas Kopernik

20.  Antoine Laurent Lavoisier

21.  Büyük Konstantin

22.  James Watt

23.  Michael Faraday

24. James Katip Maxwell

25.  Martin Luther

26.  George Washington

27.  Karl Marx

28.  Orville Wright ve Wilbur Wright

29.  Cengiz Han

30. Adam Smith

31. WilliamShakespeare

32.  John Dalton

33.  Büyük İskender

34.  Napolyon Bonapart

35.  Thomas Edison

36.  Antony van Leeuwenhoek

37.  William TG Morton

38.  Guglielmo Marconi

39.  Adolf Hitler

40.  Çanak

41.  Oliver Cromwell

42.  Alexander Graham Bell

43.  Alexander Fleming

44.  John Locke

45.  Ludwig van Beethoven

46.  Werner Heisenberg

47.  Louis Daguerre

48.  Simón Bolívar

49. René Descartes

50.  Michelangelo

51.  Papa Kentsel II

52.  ‘Umar ibn el-Hattab

53.  Bir yumuşak kabuklu

54. St Augustine

55.  William Harvey

56.  Ernest Rutherford

57.  John Calvin

58.  Gregor Mendel

59.  Maksimum Tahta

60.  Joseph Lister

61.  Nikolaus Ağustos Otto

62. Francisco Pizarro

63.  Hernando Cortés

64.  Thomas Jefferson

65. Kraliçe Isabella I

66.  Joseph Stalin

67.  Julius Sezar

68.  Fatih William

69  Sigmund Freud

70.  Edward Jenner

71. William Conrad Röntgen

72.  J ohann Sebastian Bach

73.  Lao Tzu

74.  Voltaire

75.  Johannes Kepler

76.  Enrico Fermi

77.  Leonhard Euler

78.  Jean-Jacques Rousseau

79.  Niccoló Machiavelli

80.  Thomas Malthus

81.  John F. Kennedy

82.  Gregory Pincus

83.  Eller

84.  Lenin

85.  Sui Wen Ti

86.  Vasco da Gama

87.  Büyük Cyrus

88.  Büyük Peter

89.  Mao Zedong

90.  Francis Bacon

91.  Henry Ford

92.  Mencius

93.  Zerdüşt

94.  Kraliçe I. Elizabeth

95.  Mikhail Gorbaçov

96.  Demek istediğim

97.  Charlemagne

98.  Homer

99.  Justinian I

100. Mahavira

Dr. Duncan MacDougall ve diğer dört doktordan oluşan ekip, bir insan öldüğünde fiziksel bedeni terk eden insan ruhunun ağırlığını belirlemeye yönelik yapılacak deney için ölmekte olan 6 hastayı seçti. 6 hastadan beşi erkek, biri kadındı. Mantıksal olarak, ölümden önce ve sonra vücut ağırlığındaki bir fark, ayrılan ruhun ağırlığı olmalıdır. 

21 Gram Deneyi

Ölmek üzere olan hasta özel yapılmış Fairbanks ağırlık ölçeklerine yerleştirildi.  MacDougall’un amacı, hassas ölçeklerle ölçülen farklılıkları belirlemek için ölümden önce ve sonra her bir vücudu tartmaktı. 

İlk hasta öldüğünde, tartım makinesinin iğnesi titredi ve daha düşük bir değerde sabitlendi. Kilo kaybı bir onsun dörtte üçü veya 21 gramdı.

Deney sadece 4 hastada gerçekleştirilebildi. Bir hasta tartım yapılmadan önce öldü ve başka bir deneyde ise ekipman başarısız oldu. Doktorlar deneyin adil ve tarafsız bir şekilde yapılmasını sağlamak için ellerinden geleni yaptılar. Akciğerlerdeki havanın ağırlığı, vücut sıvılarını, deriden buharlaşan suyu dikkate aldılar. Hala açıklanamayan kilo kaybı, belli ki vücuttan ayrılan ruhun ağırlığıydı. Doktorlar, her hastanın ortalama kilo kaybının 21 gram olduğunu hesapladı.

Bununla birlikte, Dr MacDougall 15 köpek üzerinde deneyi tekrarladığında ağırlıkta bir değişiklik gözlenmedi. Los Angeles’ta bir fizik öğretmeni H. Lav. Twing de 1917’de farelerde aynı şeyi denedi. O da ölümden sonra vücut ağırlığında herhangi bir değişiklik bulamadı.

21 Gram Teorisinin Validasyonu

Dr. MacDougall daha fazla araştırma yapılması gerektiğini itiraf etti. Ancak, bu deneyleri takiben Dr. MacDougall dikkatini, insan vücudundan ayrılan ruhu fotoğraflamaya yöneltti. Ne yazık ki, ruh ağırlığı deneylerinden sonra, Dr. MacDougall başka bilimsel atılımlar gerçekleştiremedi. Duncan MacDougal 1920’de vefat etti.

Deney Üzerindeki Şüpheler

Bilim dünyası, bu deneylerin uygunluğu ve özgünlüğü konusunda ciddi şüphe dile getirdi. Massachusettsli doktor Augustus P. Clarke, ölüm geldiğinde ani bir sıcaklık artışı olduğunu, çünkü akciğerlerin çalışmayı durdurduğunu ve kan dolaşımındaki soğutma etkisinin ortadan kalktığını söyledi. Sıcaklıktaki bu artışın terlemeye ve nem kaybına neden olduğunu söyledi. Ölüm üzerine kilo vermenin, bu tür terleme ve buharlaşma nedeniyle olduğunu ve ruhun ayrılmasından kaynaklanmadığını savundu. Ona göre, deney köpeklerde başarısız oldu, çünkü köpekler terleme ile değil, nefes alarak vücutlarını soğutuyor. MacDougall, ölümün vücuttaki kan dolaşımını durdurduğunu söyleyerek karşı çıktı, bu nedenle kanın dolaşımı ve vücut sıcaklığının yükseltilmesi sorunu ortaya çıkmıyordu.

Modern zamanlarda etik dışı görünse de, bu deneyler kullanılan metodolojiden çeşitli dini çıkarımlara kadar çok fazla eleştiriye yol açmıştır.

Yönetmenliğini Alejandro González Iñárritu’nun yaptığı ve başrolde Sean Penn’in olduğu “21 Grams” isimli 2003 yapımı filmde bu konu işlenmektedir.

Kaynaklar: Snopes , Dr.Duncan MacDougall Wikipedia’da , Bir Ruhun Ağırlığı ,  New York Times arşivlenmiş makalesi, 11 Mart 1907

Edison Portland Çimento Şirketi

1887’de Edison daha sonra büyük bir fiyasko olacak bir projeye başlamıştır. Düşük tenörlü cevherden demir çıkarma fikrini önermiş ve bu fikir “Edison’s Folly (Edison’un Deliliği)” olarak adlandıran bir editör tarafından alay konusu olmuştur.

İnatçı Edison derhal kendi parası ile bu işe büyük bir yatırım yapmış, ancak yıllar sonra demir cevheri madeni çıkarmak çok daha ucuza mal olmuştur.

Sonraki yıllarda Edison başarısız cevher projesinden elinden kalan ağır makinelerin hepsiyle birlikte çimento sektörüne girmeye karar vermiştir. 1899 yılında “Edison Portland Cement Company” kurulmuştur. Edison Çimento fabrikası, çok büyük kireçtaşı rezervlerinden dolayı New Village’da kurulmuştur. 1901 yılında üretime başlayan fabrika, günlük 420 ton çimento üretim kapasitesine sahipti.

Edison için bu iş ticari olsa da kaliteli çimento üretme konusunda da ısrarlıydı. Bunun için verdiği ilanlarda çimentonun inceliğini (75 mikron altı minimum %85) vurgulamıştır. Tüketiciye beton tasarımı hakkında rehber niteliğinde bilgi vermiştir.

Edison’un en büyük motivasyonu çok çeşitli şekillerde beton üreteceğine ve tek seferde dev bir kalıba beton dökerek bir ev inşa edebileceğine inanmasıydı.

Ve sadece ev de değil: “küvetler, pencere kenarları, merdivenler ve resim çerçevelerinden elektrik kanallarına ve takviye çubuklarına kadar olan her şey betondan yapılabilecekti.

Edison Çimento Şirketi’nin ürettiği çimento Yankee Stadyumu, Traymore Oteli ve Ritz-Calton Oteli gibi dönemin önemli yapılarında kullanılmıştır. Yankee Stadyumu’nun başarısına rağmen, Edison Portland Çimento Şirketi Büyük Buhran sırasında kapanmak zorunda kalmıştır.

Edison ve Çimento Döner Fırını Patenti

Thomas A. Edison, döner fırının daha da geliştirilmesinde öncü olmuştur. 1902’de, New Village, New Jersey’deki Edison Portland Çimento Fabrikasında, endüstride kullanılan ilk uzun fırınları icat etmiştir. 1909 yılında, 47.5 metre boyunda ve 2.4 metre çapındaki uzun döner fırın için patent almıştır. Kırma ve öğütme ekipmanındaki paralel gelişmeler, üretimdeki hızlı artışa neden olmuştur. İleriki yıllarda ABD’deki birçok çimento fabrikası klinker üretimi için Edison döner fırınını kullanmaya başlamıştır. Edison’un çimento sektöründeki icatları, ABD’deki çimento üretiminin üç-dört kat artmasını sağlamıştır.

Tek Seferde Beton Dökümü

Edison, tek seferde beton dökümü ile inşa edilen konut fikrini 1906 yılında dünyaya duyurmuştur. 1907 yılında Amerikan Elektromekanik Cemiyetinin toplantısında, düşük gelir grubundaki insanların kaliteli ve ucuz evlerde yaşama hakkı olduğundan bahsetmiştir.

Bu duyuruya göre binalar artık yangına dayanıklı, böceklere karşı korunaklı ve temizlenmesi kolay olacaktı. Duvarlar çekici renklerle önceden renklendirilebilir ve asla boyanması gerekmeyecekti.

Kalıp formlarının basit bir şekilde ayarlanmasıyla estetik şekiller verilebilecekti. 1200 dolar maliyeti olan bu evler, yoksul gecekondu mahalleleri için bile ucuz olacaktı.

Edison’un ilk prototipleri başarısız olmuştur. Basit kalıplar yerine, evlerde iki binden fazla parça içeren ve çok ağır nikel kaplama demir formları gerekliydi. Bir inşaatçı tek bir ev dökmeden önce en az 175.000 dolarlık ekipman almalıydı. Dahası, hiç kimse “gecekondu sakinlerinin kurtuluşu” olarak adlandırılan bir konutta yaşamak istemiyordu.

Edison tekniğinde evlerin inşası için hazırlanan taze beton çatı hizasının hemen üstündeki bir depodan yerçekimi etkisinden faydalanılarak dökülmektedir. Bu sayede duvarların, döşemelerin, merdivenlerin, çatının, banyo küvetinin, elektrik kablolarının ve su borularının geçeceği kanalların tek bir işlemle dökümü tasarlanmıştır. Tek bir evin beton işleri 6 saatte tamamlanabilmekte ve kalıplar dört gün sonra sökülerek yeniden kullanılabilmekteydi.

Edison; US Patent and Trademark Ofisi’ne tek seferde beton dökümü ile duvarlardan, çiçek desenli tavanına kadar inşa edilebilen betonarme konut fikri ile başvurmuştur. Ancak, bu fikir tutmamıştır. Çünkü istenilen kalıbı elde etmek binayı inşa etmekten daha fazla iş gücü ve zaman gerektiriyordu. İşin daha da ilginç kısmı Edison’un bulduğu fikrin arkasında gizli, kar odaklı bir motivasyon vardı. Edison’nun ayrıca bir beton santrali de vardı. Edison’un ev yapım tekniği ile kaç adet ev yapıldığı tam olarak bilinmemekle beraber günümüzde halen kullanımda olanları vardır.

Edison, beton tasarımı ile ilgili de çalışmalar yapmıştır. Beton karışımında 1 birim çimento, 2 birim kum, 4 birim iri agrega ve ayrışmayı engellemek için kil kullanmıştır. Edison, patentinde çimentonun %20’si kadar kil kullanımının hem betonun oturma eğilimini hem de akışkanlığını iyileştirdiğini ifade etmiştir.

Edison ve Beton Yol

Edison, betonun yol kaplaması olarak da ideal bir malzeme olduğunu düşünüyordu. Bu nedenle New Jersey Karayolları Departmanı ile temasa geçip beton yol yapılmasını teşvik etmeye çalışmıştır. Bunun sonucunda da New Jersey’de ilk beton yol 1912 yılında inşa edilmiştir. “The Concrete Mile” olarak bilinen bir mil uzunluğundaki yol 1954 yılına kadar önemli bir bakım ve onarım geçirmeden hizmet vermiştir. Bu yolun inşasında kullanılan çimento Edison Çimento Şirketi tarafından sağlanmıştır.

Edison ve Beton Eşyalar

Edison’un ev eşyalarının da betondan yapılabileceğine dair büyük bir hayali vardı. Özel hafif köpük beton kullanan Edison; beton fonograf konsollor, buzdolapları ve beton piyanoların imalatını önermekteydi. Edison beton mezar taşlarını bile pazarlamayı planlamıştır. Edison, New Orleans’a ve Chicago’ya bir dizi beton fonograf göndermiştir. 2 Ağustos 1912’de beton fonograf konsolunu tanıtmıştır. Fonograf bir plağa ya da benzeri özel bir madde üzerine önceden saptanmış olan sesleri istendiğinde yineleyen mekanik düzenekli aygıttır.

Kaynaklar

1. https://tr.wikipedia.org/wiki/Thomas_Edison
2. http://edison.rutgers.edu/patents/00775600.PDF
3. https://100yearsagotoday.wordpress.com/2012/08/02/edison-has-concrete-ideas-about-listening-to-music/
4. http://www.neatorama.com/2008/02/11/10-fascinating-facts-about-edison/
5. http://www.ics50.com/concrete-history-edison-portland-cement-company/
6. https://www.nps.gov/edis/year-of-innovation-april.htm
7. http://www.interlude.hk/front/concrete-musical-dream-edison-cement-piano/
8. https://njmonthly.com/articles/jersey-living/concrete-idea-edisons-failure-finds-new-life/
9. http://northampton.thelehighvalleypress.com/2015/10/22/thomas-edison-proved-cement-experts-wrong
10. Thomas Alva Edison’un Betonarme Ev Patenti Ve Toplu Konut Yapımını Başlatma Girişimi, S.T.Erdoğan ve T.Y.Erdoğan

Ya da çok önemli bir iş üzerinde çalışıyorsunuz. Yarın sabaha raporu yetiştirmeli ve o büyük gayretinizin sonucu olan takdir ve teşekkürü almalısınız. Sabaha kadar süren sıkı çalışma sonucu dikkatiniz ve gücünüz giderek azaldı. İşe vardığınızda tamamlanmış, ama yeterince kontrol edilmemiş raporun çıktısını alıp toplantı odasına geçiyorsunuz. Katılımcılara dağıtılan rapor gayet şık ve dolu gözüküyor. İçerik zaten kusursuz. Fakat rapor başlığında herkesin dikkatini çekecek nitelikte bir yazım hatası var.

Bazen ufak detaylar masum gözükebilse de güven, itibar ve sadakat kaybına neden olabilmektedir. İşte bu nedenle ufak detaylar büyümeden yani ciddi zarar verebilecek bir hale dönüşmeden incelenmeli ve düzeltilmelidir.

Kırık Camlar Teorisi

İngilizcesi “broken windows theory” olan “kırık camlar ya da pencereler teorisi”nin temeli ABD’li kriminal psikolog Philip Zimbardo’nun 1969 yılında yaptığı sosyal bir deneye dayanmaktadır. Philip Zimbardo’yu ayrıca Stanford Hapishanesi Deneyi ile de tanıyoruz.

Zimbardo, deney kapsamında iki adet aynı model arabayı, fakir (Bronx) ve zengin insanların yaşadığı (Palo Alto) iki muhite park eder.

Fakir mahalledeki araba kısa süre içinde zarar görür. Önce anne, baba ve çocuktan oluşan bir aile arabanın radyatör ve aküsünü çalar. Bu durum Zimbardo tarafından kaydedilir. Tam bir gün içerisinde ise araç neredeyse hurdaya çıkacak hale getirilmiştir. Tüm pencereler ve döşemeler parçalanmıştır.

Palo Alto’da zengin mahallede bulunan araca ise kimse dokunmamıştır. Bu deneyde kentsel bozukluğun, yoksulluğun ve kültürel farklılıkların vandalizme yani şiddete ve yağmaya olan etkisi görülmektedir. Ancak, deney daha bitmemiştir.

Deneyin ikinci aşamasında yine iki adet araba, fakir ve zengin mahallelerde uygun bir yere park edilir. Bu sefer araçların kelebek camları dikkat çekmek amacıyla kırılır ve bu şekilde bırakılır. Fakir mahalledeki durum deneyin ilk aşamasındaki gibi aracın zarar görmesi ile sonuçlanır. Peki zengin mahallede bu sefer ne olur?

İşte deneyin ses getiren ve daha sonra teori olarak literatüre geçmesine neden olan durum, zengin mahallede de arabanın bir süre sonra zarar görmesi olmuştur. Yani araç sağlam iken zarar vermeyen insanlar aracın bir camının kırık olmasına karşı kayıtsız kalmamıştır. Muhtemelen aracın sahipsiz olduğu düşünülmüş ya da zaten zarar görmüş bir arabaya yeniden zarar vermenin fark edilmeyeceği sanılmıştır. Belki de arabadaki kırım cam bir şiddet belirtisi olarak algılanmış ve karşı tarafta bir şiddet isteği uyandırmıştı.

Deney sonucunda şiddetin, bozukluğun ve vandalizmin sebebinin sadece yoksullukla ve sosyal farklılıklarla izah edilemeyeceği; kanunsuzluğun, kuralsızlığın, başı boşluğun yani normalde olması beklenen ve gereken koşullardaki zafiyetin baş rolde olduğu görülmüştür. Küçük bir kırık cam işte bu denli büyük bir sosyal bulguya neden olabilmiştir.

İlk camın kırılmasına ya da çevreyi kirleten ilk duvar yazısına izin vermemek gerek. Aksi halde kötü gidişatı engelleyemeyiz.

Philip Zimbardo

1982 yılında sosyal bilimciler James Q. Wilson ve George l. Kelling bu deneye dayanan teorilerini akademik bir makale olarak The Atlantik Monthly adlı yayın organında yayımlamıştır. Bu çalışma teoremin tüm dünyada tartışılmasına ve yayılmasına neden olmuştur.

Yazarlar, teoriyi şu örnekle açıklamaktadırlar:

“Bir kaç camı kırık dökük bir bina düşünün. Eğer camlar zamanında tamir edilmezse, kimi insanlar başka camları da kırmakta bir sakınca görmeyecektir. Bu şekilde devam ettiği görüldüğünde, binaya daha büyük zararlar vereceklerdir. Sonunda bina ve binanın bulunduğu o sokaktaki diğer binalar, bir viraneye dönüşerek, yaşanamaz hale gelecektir.”

Newyork ve Kırık Camlar

Teori, basit ve belki de çok ufak bir eksikliğin müdahale edilmediği takdirde bir çığ gibi büyüyebileceğini ve adeta bir kelebek etkisi ile yayılabileceğini göstermektedir.

1985 yılında, New York Transit Authority, Broken Windows’ın yazarı George L.Kelling’i danışman olarak işe aldı. Kelling daha sonra Boston ve Los Angeles polis departmanlarının danışmanı oldu.

Kelling’in taraftarlarından David L. Gunn , New York Şehri Geçiş Kurumu Başkanı olarak görev süresi boyunca Kırık Camlar Teorisine dayanan politikalar ve prosedürleri uyguladı. En büyük çabalarından biri, 1984’ten 1990’a kadar New York’un metro sisteminden grafitileri kaldırmak için bir kampanya yürütmekti .

1990 yılında William J. Bratton, New York Şehri Transit Polisinin başkanı oldu. Bratton, onu “entelektüel akıl hocası” olarak nitelendiren Kelling’den oldukça etkilenmişti.

1993 yılında Cumhuriyetçi Rudy Giuliani Newyork belediye başkanı olarak seçilmiştir. Giuliani, Kelling ve Wilson teorilerine çok değer veriyordu. O yıllarda Newyork adeta bir suç şehriydi ve bunu önlemek oldukça zor gözüküyordu. Giualini kırık camlar teorisini Newyork’u düzeltmek için kullanmakta kararlıydı.

Polis şefi Bratton, insanların metro ücretini ödemekten kaçınması, kamusal alanda içki içmesi, kamusal alanda tuvaletlerini yapması ve duvarlara grafiti yapması gibi suçlar karşısında polisin daha duyarlı olmasını sağlamıştır. Kısacası en ufak suçlar bile anında tespit edilecek ve önüne geçilecekti.

Kelling ve William Sousa tarafından 2001 yılında New York’ta suç eğilimleri üzerine yapılan bir araştırmaya göre, yukarıda belirtilen politikalar uygulandıktan sonra hem küçük hem de ciddi suç oranları önemli ölçüde düşmüştür. Ayrıca, suç işleme oranı on yıl boyunca azalmaya devam etmiştir. Bu düşüşte kırık camlar teorisinin etkisi büyük olmuştur.

“Suçlarla mücadeleyi nasıl başardın?” sorusuna ünlü başkan Guiliani şu ilginç cevabı vermiştir:

“Metruk bir bina düşünün. Binanın camlarından biri bile kırık olsa, o camı hemen tamir ettirmezseniz, çok kısa sürede, oradan geçen herkes bir taş atıp, binanın tüm camlarını kırar. Ben ilk cam kırıldığında hemen tamir ettirdim. Bir elektrik direğinin dibine, ya da bir binanın köşesine, birisi bir torba çöp bıraksın. O çöpü hemen oradan kaldırmazsanız, her geçen, çöpünü oraya bırakır ve çok kısa bir sürede dağlar gibi çöp birikir. Ben ilk konan çöp torbasını kaldırttım.”

İş Hayatı ve Kırık Camlar

“Kırık Camlar, Başarısız İşler” kitabının yazarı Michael Levine, iş dünyasında kırık camları, “Güzel bir mağazanın boyası çıkmış duvarı, ya da bir müşteri hizmetleri telefon görüşmesinde yirmi dakika boyunca tekrarlayan bir müzikle bekletildikten sonra hattın kesilmesidir.” diye özetliyor.

Müşteri ilişkileri ve bunun kapsamında müşteri sadakati oldukça hassas bir konudur. Önemsenmeyen ufak bir detay müşterinin marka imajına olan inancını ve sadakatini ciddi şekilde etkileyebilir. Bu önemsiz detay süreç veya çalışan kaynaklı olabilir. Örneğin müşteriden gelen bir şikayete geç dönülmesi, hatalı bir üretimin değiştirilmemesi, fiyat etiketlerindeki hatalar, iade ve değişim süreçlerinin şeffaf olmaması, iletişim kanallarının yetersizliği, firmanın kötü bir web sitesinin olması vb. birçok detay aslında iş dünyasındaki bazı kırık camlardır.

Bu kırık camlar bazen kurumlar tarafından tespit edilebilmektedir, ancak kırık camlar en iyi dışarıdan yani müşteri tarafından görülmektedir. Bu nedenle müşterinin sesinin dinlenmesi, bağlılık anketleri yapılması ve düzgün iletişim kanallarının kurulması kırık camların tespit edilmesi için oldukça faydalı olmaktadır.

Peki bizim kırık camlarımız var mı ve varsa bunlar nelerdir? Bunlar da kendimize sormamız gereken sorulardır.

Bir işçi 100 kg ağırlık kaldırabiliyor. Aynı taşıma gücüne sahip kaç işçi 1000 kg’lık yükü taşıyabilir?

Aslında sorunun matematiksel cevabı çok basit değil mi? Tabi ki 10 işçi.

Peki pratikte durum böyle mi? Ringelmann etkisi ya da namı diğer sosyal tembellik işte tam da bu durumu deneysel olarak açıklamaktadır.

Fransız ziraat mühendisi Maximilien Ringelmann (1861–1931) tarafından keşfedilen bu etki, bir grubun büyüklüğü ile grup üyelerinin bir görevin tamamlanmasına olan bireysel katkısı arasındaki ters ilişkiyi göstermektedir. 

1883 yılında Max Ringelmann, atların performansını araştırması esnasında ilginç bir sonuç bulur. Bir faytonu çeken iki atın performansı tek bir atın performansının iki katı ya da iki atın tek başına gösterdiklerin performansın toplamı kadar olmamaktadır.

Ringelmann, bu çalışmayı insanlar üzerinde de denemek ister. Bu sefer deney olarak insanları, halat çekme testine tabi tutar. İpin ucuna yerleştirilen bir kuvvet ölçer mekanizması hem bireysel hem de grup performansını değerlendirmek için yeterli olmaktadır. Deney grubunda yer alan herkes önce tek başına ipi çeker ve kuvvet ölçerde görülen değer kaydedilir. Daha sonra 2, 3 ve 8 kişilik gruplar halinde ip çekilir ve uygulanan kuvvet ölçülür. Ortaya çıkan sonuç oldukça ilginçtir. Bir insanın tek başına ipi çektiğindeki performansı %100 olarak kabul edildiğinde, 2 kişi olunca %93, 3 kişi olunca %85 ve 8 kişi olunca %49 olmaktadır. Yani 8 kişilik bir grupta bireysel performans yarı yarıya azalmaktadır.

Matematik vs. Gerçekler

1 = 1

1 + 1 = 1.86

1 + 1 + 1 = 2.55

1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 + 1 = 3,92

Ringelmann, grup üyelerinin bir görev üzerinde birlikte çalışmasının (örneğin, bir ipin çekilmesi) aslında bireysel üyelerin tek başına hareket ettiklerinden çok daha az çaba ile sonuçlandığını bulmuştur. 

Ringelmann, bir gruba daha fazla insan eklendikçe grubun giderek daha fazla verimsiz hale geldiğini ve sonuç olarak grup çabasının ve ekip katılımının üyeler adına güvenilir bir şekilde artan çabaya yol açtığı fikrinin ihlal edildiğini keşfetti.

Ringelmann’a göre, çeşitli kişiler arası süreçler grubun genel yeterliliğini azalttığı için gruplar tam potansiyellerine ulaşamamaktadır. İki farklı süreç grupların verimliliğinin azalması için potansiyel kaynaklar olarak tanımlanmıştır: motivasyon kaybı ve koordinasyon sorunları.

Motivasyon Kaybı

Motivasyon kaybı veya başka şekilde bilindiği gibi sosyal tembellik, insanlar gruplar halinde çalıştıklarında tek başına çalıştıklarına kıyasla gözlenen bireysel çabanın azalmasıdır. 

Ringelmann’a göre, grup üyeleri ortak bir görev için gereken çabayı sağlamak için iş arkadaşlarına ya da ortak üyelerine güvenme eğilimindedir. Grup üyeleri genellikle istendiğinde maksimum potansiyele katkıda bulunduklarına inansalar da, kanıtlar üyelerin yaptıklarından habersiz olsalar bile tembellik sergilediğini göstermiştir. 

Koordinasyon Kaybı

Bireyler bir görevi yerine getirmek için gruplar halinde bir araya geldiğinde, performansları bireysel kaynaklarına (örneğin yetenekler, beceriler, çaba) ve grup içindeki çeşitli kişiler arası süreçlere bağlıdır. Grup üyeleri, verilen bir görevi tamamlamak için gerekli yeteneklere ve uzmanlığa sahip olsalar da, çabalarını verimli bir şekilde koordine edemeyebilirler. 

Örneğin; hokey oyunu taraftarları, belirli bir takımın en iyi kazanma şansına sahip olduğunu düşünebilir; çünkü takımın tümü yıldız oyunculardan oluşmuştur. Ancak; eğer takım üyeleri oyun oynarken eylemlerini etkili bir şekilde senkronize edemezlerse, takımın genel performansı muhtemelen zarar görecektir.